عبدالله رضوی

مجالی برای بیان

عبدالله رضوی

مجالی برای بیان

طبقه بندی موضوعی
آخرین نظرات

۴ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «اقتصاد» ثبت شده است

استیو جابز فقید در زمان حیات خویش یکی از افراد جالب و منحصر به فردی از نظر خصوصیات اخلاقی بود. استیو گاهی بسیار مهربان بود و گاهی بسیار بی رحم! و این مجموعه خصوصیات بود که وی را به یک استوره بی بدیل تبدیل کرد. این که چه زمانی باید چه عکس العملی را از خود بروز بدهید خیلی مهم است، و ظرافت کار اینجا نهفته است! استیو میگفت: "این که مردم چه می خواهند را ما باید تعیین کنیم" ؛ این یکی از جمله های جالب وی بود، بسیاری وی را بخاطر این جمله فردی مستبد و خودخواه خواندند! ولی استیو دلیلی داشت برای این گفته خویش، او میگفت مردم در بسیاری از مواقع اشتباه فکر میکنند! و این ما هستیم که باید با انتخاب یک مسیر و راه درست بتوانیم زندگی را برای مردم راحت و زیبا سازیم...!

بله، مقصود وی این بود که مهندسین زبده اپل مثل جانی آیو باید به خود زحمت داده و بهترین ها را برای مردم انتخاب کنند. و البته بهترین ها در زمان مناسب!

اینها را گفتم تا مثال و مقدمه ای باشد برای موضوع مهم و سئوال اساسی این روزهای خیلی از ما(خیلی از روشنفکران"به معنای غیرعام"). سئوالی که هم جوابهای زیادی ممکن است داشته باشد و هم ممکن است هیچ جوابی نداشته باشد! هر چند در این دنیا برای هر سئوالی جوابیست...

آیا این مسئولین یک کشور هستند که تعیین میکنند که مردم باید چه چیزی بخواهند؟!

یا نه، مردم خودشان بهتر می توانند تشخیص دهند که چه چیزی می خواهند؟!

آیا بهبود فرهنگ عمومی یک کشور در گرو اصلاحات رفتاری فرد به فرد افراد یک جامعه است؟! یعنی اگر هر فردی به تنهایی اقدام به اصلاح نکند هیچ راهی برای رهایی از بی فرهنگی در یک جامعه وجود ندارد؟!

آیا عدم اقدام افراد یک جامعه در جهت بهبود رفتار خویش، وظیفه دولت ها را در قبال بهبود فرهنگ و حتی اقتصاد یک کشور سلب می کند؟!

براستی اگر وظیفه ای وجود دارد، وظیفه چه کسی است؟ و اگر مقصری وجود دارد، چه کسی مقصر است؟!!!

عبداله رضوی

داستان فرصت طلبی در ما مردم ایران قصه درازی دارد، این موضوع ربطی به قشر خاصی هم ندارد! بزرگ و کوچک، فقر و غنی، بی سواد و با سواد، مسئول و غیر مسئول و...، داستان غم انگیزی است این قصه، غافل از اینکه این نوع رفتارها به صورت زنجیره وار تمامی افراد جامعه را درگیر خواهد کرد، این روند بصورت مکرر در بین مردم رواج داشته و سال به سال بیشتر می شود! اما باید دانست که یا همه باهم میبریم یا همه باهم میبازیم! در جریان افزایش قیمت ها مخصوصاً سکه و ارز، عده ای به زعم خویش برد کرده و سود هنگفتی به جیب زدند و با خوشنودی وافر از به اصطلاح زرنگی خویش بر خود بالیدند!، غافل از اینکه بردی در کار نیست و در آخر کار همه باهم خواهیم باخت. اما در این بین توجه به نکته هم خالی از لطف نیست که پس از بسته تحریمی اخیر(13 آبان) تغییر قابل توجهی در نرخ سکه و ارز و سایر موارد رخ نداد! پس سئوال بزرگی که این میان بی جواب می ماند این است که چرا پس از خارج شدن آمریکا از برجام و تحریم های دور اول آنقدر نرخ ارز و طلا و سایر مواد و لوازم افزایش یافت به حدی که در برخی موارد قیمت برخی اقلام تا سه برابر افزایش یافت؟!!! قطعاً پاسخها و نظریه های مختلفی می تواند وجود داشته باشد، که اینجانب هیچ قضاوتی نمیکنم، و قضاوت را بر عهده خواننده محترم می گذارم...

عبداله رضوی

در عجبم... یا من خیلی آدم خوش خیالی هستم یا مسئولین عزیز و بزرگوارمون اصلاً به فکر نیستن!!!

براحتی میشه هم مشکل بیکاری رو حل کرد هم در مدت کوتاهی(10 ساله) بسرعت پیشرفت کرد در زمینه اقتصاد و تکنولوژی.

در شهرهای بزرگ میشود کارخانه های بزرگ زد، مثل کارخانه های مادر مانند کارخانه های فولاد و آهن و... یا کارخانه های تولید گوشی، لپ تاپ یا گجت های مختلف، حتی لوازم جانبی گوشی و...

تکنولوژی های مربوطه رو هم میشه وارد کرد، مثل کشور چین

یا میشود مثل کشور چین با در نظر گرفتن معافیت های مالیاتی و مشوق های مختلف کارخانه های تولید محصولات برندهای معروف را در کشور راه اندازی کرد. نمونه عینی این موضوع تولید محصولات اپل در خاک کشور چین است...

عبداله رضوی
جوامع مختلف در تاریخ خود لحظات حساس و سرنوشت سازی داشته اند، که باعث شده مسیر زندگی و اجتماعی مردم آن کشورها دچار یک دگرگونی عمیق شده و بسیاری از معادلات کلیشه ای فرهنگ و اقتصاد اشان درهم بشکند و نهایتاً منجر به شروع عصر تازه و جدیدی برایشان گردد. البته ریشه یابی چرایی پیدایش و روند آن و از همه مهمتر کیفیت نظام های تشکیلاتی برای حفظ روح تغییر(یا هر چه اسمش را بگذارید) بحث مفصلی است. حال سئوال اینجاست که آیا وقتش رسیده که جامعه ایران هم دچار دگردیسی فرهنگی شود؟! چون علیرغم ادعای فرهنگ چند هزار ساله و مسائلی از این دست، ما ایرانی ها هنوز با حداقل استانداردهای فرهنگی برای زیست طبیعی در جامعه امروزی و یک جامعه مدنی مناسب، فرسنگ ها فاصله داریم...
عبداله رضوی